Ve artık biliyorum ki sen bir meleksin,sana her yüz çevirdiğimde baktığım yere giden,karşıma geçip saf,çocuksu bi mutlulukla yüzüme gülümseyen bir melek...böylece hangi yöne bakarsam bakayım seni görüyorum,ve yanlış yola her girdiğimde karşıma çıkıyorsun,bazen sinir bozucu bi şekilde,ve ben şimdi fark ediyorum ki senden kaçmaya çalışırken doğru yolu bulmuşum hep...ve soğuk havalarda üşüdüğümde beni ısıtan giydiğim kıyafetler değil senin tatlı bir bakışın olmuş...ben sen olmuşum sen de ben olmuşsun,bunun farkına bu kadar geç varmış olmam,senin benim için ne anlam ifade ettiğini bu kadar geç anlamam...üzücü...pişmanım hem de çok,bana uzattığın ellerin yerine tutunacak başka eller aradığım için özür dilerim.2 gün daha bekleme sabrını göstermeyip zamansız ve acele gittiğim için ve tüm çağrılarına rağmen senle aynı havayı solumaktan kaçtığım için özür dilerim.en çok da sen tüm olanlara rağmen benden vazgeçmemişken,bizden vazgeçtiğim için özür dilerim...