Cuma, Eylül 28, 2012

Doğduğumuz andan ölene kadar hayatımız sürekli bir yolculuktur.Manzara değişir,insanlar değişir,ihtiyaçlar değişir;ama tren hep ileri gider.Hayat bir trendir,tren istasyonu değil...
                                                                                 Paulo Coelho

Hiç kimse geriye gidip yeni bir başlangıç yapamaz,ama bugün yeni bir son yapıp yeniden başlayabilir...
                                                                                                                    M. Robinson

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke,
sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak...
                                                               
                                                                 Müşfik Kenter

Pazar, Eylül 23, 2012

Herkes zamanda yolculuk yapıyor aslında;
Anılarıyla geçmişe,
Hayalleri ile geleceğe...
                               Yusuf Ceylan

Çarşamba, Eylül 12, 2012

Vicdanımız yanılmaz bir yargıçtır;
Biz onu öldürmedikçe...
                                 BALZAC
Bazen uzaklaşmak gerekir, yakınlaşmak için...
Bazen hatırlamak gerekir, hatırlanmak için...
Bazen ağlamak gerekir, açılmak için...
Bazen anmak gerekir, anılmak için...
Bazen de susmak gerekir, duymak için...

(Şems-i Tebrizi)

Pazartesi, Eylül 10, 2012

İnsana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak ! Yoksa hangi balık boğmuş kendini; hangi serçe atlamış damdan...
Dostoyevski

Salı, Eylül 04, 2012

Bir gecedir bütün geceler gibi.
Saçlarında,tanıdığın ellerin en ağırı,
Gözlerinde maceraların en derini...
Seni anlatırlar geçenle kalandan.
Bir gecedir bütün geceler gibi,
Karanlıklardan,aydınlıklardan.

Ne varsa kendincedir.
Pencere camlarında ışıklar parlar,
Halıda yatar eşyanın gölgesi.
İç-içedir artık sokaklar,evler,odalar.
Duvarlar bakışları keser,kapılar sesi.
Ne varsa kendincedir...

Ve senin,üzerinde binbir düşünce,günden.
Oynaşır hatıranla,kalbinle,ümitlerinle.
Her şey düşünmektedir seninle.
Birden,bir rüzgar eser,sana doğru senden.
Seninle çoğalmaya başlar kendisiyle bitenler
Hatırlayan ellerinle,unutmayan gözlerinle.

Değişir sezilecek kadar yavaştan
Değişir,istenen istenmeyen.
O koruyan zor yalanlar silinir,
Büyür kolay bir doğru,bilinen,söylenmeyen.
Uyuyanlar uyanmış,ölüler dirilmiştir.
Bir gecedir sana doğru senden.

Bir gecedir sana doğru senden...
Geçen yaşadığındır,yaşarken anlamadan.
Kalan bir gerçektir belki,
Bir iğne gibi kaybolan,bir bardak gibi kırılan.
Gelen sanki beklediğindir.
Ve giden en tatlı,en sıcak,en kocaman.

Özdemir  Asaf 
GİDEN

Cumartesi, Eylül 01, 2012

Sanrılar üzerine

Biten her şeyin ardından böyle üzülür mü insan...
İçi sızlar mı...
Sanmıyorum....
Çok aşklarım oldu benim
Çok da hayalkırıklıklarım,ama çok sevmedim hiç birini
Sevemedim...
Hislerimiz karşılıklı olmalıydı ki şu an yalnız sabahlara çağrı gelmemiş telefonlarla uyanıyorum
Mutsuz muyum?
Sanmıyorum....
Çok gitmelerim oldu benim,bazen gidip geri dönmelerim
Çoğu zaman da çok gidenlerim oldu..
Dönen olmadı hiç,giden hep dönmemek üzere mi gider?
Belki de...
Giden herkesin ardından üzülür mü insan?
Gözleri dalar mı uzaklara bakarken?
Sanmıyorum....

Sanrılar üzerine kurulu bir hayattı benimkisi
Çizgiler bulanık...
Durgun bir denizde küreksiz bir sandalda yol alıyorum...
Ufukta görünen bir kara yok...
Ama yine de güneş çok parlak,deniz çok mavi,hayat çok güzel...
Kimi kandırıyorum ki..