''Yıldızlardan birinde ben yaşıyor olacağım.Ben gülüyor olacağım bir tanesinde.Ve geceleyin gökyüzüne baktığında bütün yıldızlar gülüyor olacak...''
''Ve üzüntün hafiflediğinde (zaman bütün acıları hafifletir)beni tanımış olmak seni hep mutlu edecek dostum olarak kalacaksın.Benimle gülmek isteyeceksin.Bunun için de arada bir pencereni açacaksın.Dostların gökyüzüne bakıp bakıp güldüğünü görünce çok şaşıracaklar!Onlara 'yıldızlar hep güldürür beni' diyeceksin...''
''Asıl önemli olan gözle görülmeyendir.Çiçekle olduğu gibi tıpkı.Bir yıldızda yaşayan bir çiçeği seviyorsanız,geceleyin yıldızlara bakmak hoştur.Bütün yıldızlar çiçek açmış gibidir...''
''Yaşadığın yerdeki insanlar bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar,ama asıl aradıklarını bulamıyorlar yine de...Ve aradıklarını tek bir gülde,ya da birazcık suda bulabilirler...AMA GÖZLER KÖR.YÜREĞİYLE BAKMALI İNSAN...''
''İNSAN YALNIZ YÜREĞİYLE DOĞRUYU GÖREBİLİR,ASIL GÖRÜLMESİ GEREKENİ GÖZLER GÖREMEZ...''
''Gülünü senin için önemi kılan,onun için harcamış olduğun zamandır...''
''İnsanların artık anlamaya zamanları yok.Dükkanlardan her istediklerini satın alıyorlar.AMA DOSTLUK SATILAN BİR DÜKKAN OLMADIĞI İÇİN DOSTLARI YOK ARTIK...''
''-Çölde kendini çok yalnız hissediyor insan...dedi küçük prens.
-İnsanların arasında da yalnızdır insan...dedi yılan.''
''Küçük prens bir taşın üzerine oturdu,bakışlarını gökyüzüne çevirdi.'Acaba'diye söze başladı.'Günün birinde hepimiz kendi yıldızımızı bulalım diye mi hepsi böyle birbirinden uzak...''
ANTONIE DE SAINT EXUPERY
