Desenler çiziyordum o günler defterime
Ak kuğular,cerenler.
Sesini dinler gibi dinliyordum
Gecenin sessizliğini,
Ağlayan salkım söğütleri.
Kartaca yanıyordu çok uzak bir zamanda
Tek başına.
Bir yandan bir şarkıyı düşlüyordum,
Birlikte söylerken aranağmesiyle
Neredeyse bir gülüşü ölümsüzleştireceğimizi...
CEVAT ÇAPAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.