İlk defa gözlerine bakmaktan korkuyorum;bu yüzdendir gözlerimi senden kaçırmam...Bittiğini biliyorum;ve bu şehrin ikimizden birine fazla olduğunu da biliyorum...O zaman tek kelime etmeden git ama bekleme benden gitmemi;bilirsin sevmem ayrılıkla başlayan sonları,yolları...Sen gideceksin ya içimden parça parça kopup döküleceğim,aşka sövüp sayan şiirler okuyacağı,bazen kendim yazacağım,ağlayacağım bazı geceler sessiz sessiz iç çekerek bazen de bağıra bağıra ...Ama sana tek kelime sitem etmeyeceğim...Göğsüme oturmuş bir kaya olacak özlemin her zaman,yüreğim ezilecek soğuk ağırlığında...Bana dokununca tenimde oluşan alevlerin yerine yokluğun yakacak bedenimi...Özleyeceğim,seni çok özleyeceğim...Seni unutmamı söyleyen arkadaşlara,ne zaman düğününüz diye soran akrabalara,her zaman gittiğimiz  kafelerde nerde olduğunu soranlara,bir gün yolda yürürken karşılaştığımızda yanında gördüğüm her kıza kızacağım,içimden beddualar edeceğim...Kalbimi paramparça kırıp,elime tutuşturduğun yapıştırıcı ile ardından bakakalmış olmama rağmen arkandan tek bir kelime etmeyeceğim...