Walter:''Çiçekleri sever misin?''
Kity    :''Eninde sonunda ölecek bir şey için buna emek harcamak ne aptalca...''

Şimdi seneler sonra oğlu ile bir çiçekçi dükkanında olan Kity artık farkında yaşam denilen boyalı peçenin ardına gizlenenlerin.Hangimiz bakmasını bile bilmeden görme telaşında değiliz ki zaten...

''Birbirimizde hiç sahip olmadığımız nitelikleri aramak hataydı...''derken Kity ve bunu kabullenirken Walter ,aslında her ikisi de hiç üzerinde konuşulmayan geçmişlerini koyuyorlardı önlerine..

''Neyi tuhaf buluyorum biliyor musunuz?Kocanızın size hiç bakmamasını.Duvara bakıyor,yere bakıyor,ayakkabılarına bakıyor ama o'na,Kity'ye bakmıyor artık...''

Biliyor musun,en değerli ve bir o kadar da zor olan çaba belki de ''görmek'' için gösterilendir.Ve bazen en büyük yolculuk iki insan arasındaki mesafedir....