Bilmezdim o zamanlar

Tecrübesizdim
Sen o zamanlar bahçemde bir ağaçtın

Ne zaman bir aşk görsem kafasından kopardım
Sonra da gölgene sığınır yalnız sana ağlardım

Belki bir gün yeşerirler diye içimde bir umut
Toprağa gömdüm tüm aşklarımı
Her birini göz yaşlarımla suladım
Ama tuzluydu gözyaşım
Bahçemde kalan son çiçek de kurudu
Sen yapraklarını döktün ve bir daha yeşillenmedi dalların
Ve ben aşksız bir çölün ortasında gölgesiz kaldım...